E Enjëte, Tetor 17, 2019
A- A A+

Por, Allahu më sheh

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive
 

edukimiPara një  viti biri im  i vogël  kishte vetëm pesë vite. Banonim në një  banesë të re me disa fqinj afër. Fqiu kishte një fëmijë të moshës së fëmiut tim. Fqinjët kërkuan që  fëmiu im të hyjë tek ata të luajë me fëmiun e tyre. Pranova kërkesën  e tyre dhe i lejova Ahmedit që  të luajë me fëmiun e tyre. Por e  porosita me disa  çështje nga frika se mos të ju shkaktonte atyre ndonjë pengesë. Prej porosive që ia dhash birit tim ishte edhe ajo që të luajë me qetësi dhe pa zhurmë. Po ashtu e porosita që  mos të kërkojë prej tyre asgjë dhe mos të hajë tek ata  ushqim.


Një ditë prej ditëve Ahmedi luante në shtëpinë  e tyre dhe erdhi koha e ngrënjës së drekës. U shtrua  tryeza dhe e thirrën Ahmedin që të hajë  drekë me ta. Ahmedi  refuzoi që  të hajë  drekë. Kur ata insistuan tek Ahmedi që të hajë me ta drekë, Ahmedi u detyrua  të tregojë se nëna  më ka thënë që mos të ha  bukë. Fqiu duke  qeshur i tha: Nëna  jote nuk të sheh tash! Ahmedi iu drejtua duke i thënë:  Por Allahu është Ai që më sheh.


Në mëngjesin e ditës së neserme fqinja ime më tregoi për ngjarjen, e gëzuar dhe në të njejtën kohë e mahnitur për qëndrimin e butë të djalit të saj.

Po ashtu është. Fëmijët janë sikur toka pjellore të cilët nëse  mbjell në të fara  të  dobishme ajo nxjerr po ashtu fryte të dobishme. Por, nëse ajo lihet e pa panuar atëherë në atë tokë dalin therra dhe gjemba të ndryshme.

Edukata  e mirfilltë  fillon tek femiu qysh prej momentit kur ai  del në këtë botë. Fëmiu është sikur  sungjeri i cili thithë çdo gjë  që bie në të, pa dalluar të keqen prej të mirës, të dëmshmën prej të dobishmës.

Fëmiu shiqon  se cka  sillet rreth tij edhe nëse duket se ai është i angazhuar me lojërat dhe me punët e tij si fëmi. Për këtë gjëja më e rëndëshishme të cilën duhet  të  angazhohemi për të mbjellur tek femiu është dashuria ndaj Allahut, dhe mbikçyrjen e Allahut  ndaj tij haptas dhe  në fshehtësi.

Prej gjërave të cilat tregojnë një gjë të till është edhe  ajo se një ditë isha  duke  biseduar  me  burrin tim rrethë gjendjes së  vllezërve tanë në Palestinë dhe situatat e vështira të cilat po i  kalojnë ata nga trysnit dhe padrejtësitë që po u bëhen nga Jehudet,armiqt e  të vërtetës Allahu i mallkoftë. Po ashtu bisedonim edhe për ndihmën që po ua bëjnë Jehudive të krishterët. Gjatë kësaj bisede  nuk mendonim se fëmiu ynë  është duke na përcjellur sepse dukej se po luante me lojërat e tij. Kur, një ditë prej ditve ndëgjonim prej radios leximin e Kuranit, ndërsa fëmiu im  luante nëpër dhomë larg nga unë në njërën prej qosheve të dhomës. Ishte i angazhuar në ndërtimin e një shtëpie prej lodrave të tij. Në këtë kohë fëmiu  nuk kishte mbushur ende  katër vite.

Lexuesi i kuranit përmes radios lexonte  surën Maide dhe kur arriti tek fjala e Allahut: Jehuditë dhe të krishterët thanë: "Ne jemi bijtë e All-llahut dhe të dashurit e Tij". Thuaju: "E pse pra, Ai ju dënon me mëkatet tuaja?" Jo, ju jeni njerëz që Ai ju krijoi. Ai i falë atij që do dhe dënon atë që do. Sundimi i qiejve, i tokës dhe i githë ç'ka ka në mes tyre është vetëm i All-llahut dhe vetëm te Ai është e ardhmja.( el Maide 18), fëmiu ynë Ahmedi i hidhruar filloi të bërtas me zë të lartë: Gënjeshtar janë ata gënjeshtar janë ata.Ata janë armiqt e Allahut. Pastaj  Ahmed u kthye nga unë dhe më tha: A e ndëgjove nënë?  Jehuditë dhe  të krishterët pretendojnë se janë fëmjët e Allahut dhe të dashurit e Tij. Ata janë gënjeshtarë. Ata janë armiqt e Allahut a nuk është kështu?. Nuk pata mundësi ti përgjigjem sepse më ishte  ndalur gjuha për shkak të mahnitjes me fëmiun tim. Në këtë rast e kuptova se fëmijët tanë kanë fuqi dhe kanë mundësi të logjikimit dhe të nxënjes më shumë se sa ne  mendojmë.


Nuk mbetet për ne asgje tjetër përveq se  të kemi parasysh  këtë potencial që e kanë fëmijët dhe tua apim hakun atyre dhe të kujdesëm për edukimin e tyre  dhe në sjelljen me ta.Të jemi të kujdesshëm që  mos të dëgjojnë prej neve dhe mos të shohin përveqse atë me të cilën është i kënaqur Allahu.


O ju prindër ta dini se do të kemi pergjegjësi para Allahut nesër për fëmijët tanë. Mos ti lëmë fëmijët tanë ti edukojë koha dhe ambienti. Por, të mjellim tek ta vlerat islame dashurinë ndaj Allahut dhe të Dërguarit të Tij. Preokopimi më i madh i yni të jetë në edukimin e femiut tonë në frikën ndaj Allahut.


Marr nga www.saaid.net

 

Mburoja e Myslimanit